Beoordelingen zijn de meest overtuigende teksten op je website, en de enige die je niet zelf hebt geschreven. Precies daarom is het zo vervelend als ze in de verkeerde taal staan.
Bij een recent project was het half geregeld, en dat is de slechtste van de drie mogelijke situaties. Op de Duitse pagina stond bovenaan een vertaald citaat van een gast, en daaronder een lijst met beoordelingen in het Nederlands.
Half vertaald is slechter dan niet vertaald
Als niets vertaald is, begrijpt een bezoeker dat. Hij ziet een lijst in een vreemde taal en denkt: die mensen kwamen uit een ander land.
Bij half vertaald denkt hij iets anders. Hij ziet één vloeiende Duitse aanbeveling boven veertien teksten die hij niet kan lezen, en dat leest als een uitgekozen citaat. Niet als de mening van een gast, maar als een reclameregel. Dat is het tegenovergestelde van wat een beoordeling moet doen.
En er zat een tweede probleem onder: het citaat op de kaart en de lijst op de pagina kwamen uit twee verschillende bronnen. Eén daarvan vertaalde wel, de andere niet. Dat soort verschil ontstaat altijd zo, en het is nooit een keuze geweest.
De regel: zeg dat het een vertaling is
Onder een vertaalde beoordeling staat nu waar hij uit vertaald is, in de taal van de lezer, met een knop om het origineel te tonen.
Twee details maken het verschil. De vermelding wisselt mee: zodra de lezer het origineel oproept, verdwijnt de regel "vertaald uit", want boven de eigen woorden van een gast hoort die mededeling niet te staan. En beide teksten staan al in de pagina, dus het omwisselen doet de browser zonder opnieuw iets op te halen. Werkt die knop niet, om welke reden dan ook, dan blijft de vertaling staan. Een lezer krijgt altijd iets te lezen.
Op een kleine kaart staat alleen de vermelding zonder knop. Daar is geen ruimte voor, en het origineel staat een klik verder op de pagina zelf.
Eén voorraad, en de tekst van de gast blijft onaangeroerd
De vertalingen staan op één plek, waar zowel de website als het boekingswidget uit leest. Dat is de saaie maar belangrijkste beslissing van dit hele stuk: zolang twee onderdelen hun eigen vertaling bijhouden, lopen ze uiteen.
De oorspronkelijke tekst van de gast wordt nooit aangeraakt. Die staat in zijn eigen veld en blijft daar, hoe vaak er ook een vertaalronde over de rest loopt.
Vier grendels op de vertaalronde
Een ronde die ongecontroleerd over klantteksten loopt, is een risico. Daarom zitten er vier grenzen op.
Een lege uitkomst wordt nooit opgeslagen, want een mislukte vertaling die als vertaling wordt bewaard, verdwijnt nooit meer uit het beeld. Een handmatig gezette vertaling wordt nooit overschreven, want iemand heeft daar met een reden naar gekeken. Een beoordeling die al in de doeltaal is geschreven, houdt de eigen woorden van de gast. En de brontekst krijgt een vingerafdruk, zodat een gewijzigde tekst vanzelf weer in de lijst komt en de vertaling niet stilletjes achterloopt.
Er is geen stille terugval naar een andere vertaalmotor. Wie de motor kiest, kiest hem, en als die eruit ligt gebeurt er niets in plaats van iets onbekends.
Waar je van af moet blijven
Hier werd het interessant. De tekstscanner van het systeem meldde op een pagina een vreemd teken en een paar streepjes, en die stonden in de woorden van twee gasten.
Het teken was een oud emoji uit het privégebied van een telefoon. Geen enkele opruimknop haalt dat weg, en dat hoort ook zo: het zijn de woorden van iemand anders. De fout zat niet in de tekst maar in de meting. Die hoort klantcitaten over te slaan, maar de regel herkende maar één van de drie manieren waarop een citaat op de site staat, en sinds de citaten op de kaarten rouleren, zag hij er twee niet meer.
Dat is een principe dat verder gaat dan beoordelingen. Je regels voor tekstkwaliteit gelden voor teksten die jij schrijft. Bij de eigen woorden van een klant houden ze op, en je gereedschap moet dat weten.
De fout die klanten buitensloot
Nog een les uit dezelfde hoek, en een pijnlijke. Klanten op de Engelse site konden helemaal geen beoordeling plaatsen. Ze kregen bij elke poging dezelfde melding: het plaatsen is niet gelukt, probeer het nog eens.
Dat was de onzichtbare botwering die eerder de zichtbare captcha verving. Van de drie controles daarin sloeg de tijddrempel aan: het formulier legt bij het openen een tijdstip vast, en de verzending weigert als dat er niet is. Op de taaldomeinen wordt het formulier ingeladen vanaf een ander domein dan de pagina zelf, en dan is dat tijdstip er niet.
De maatregel was goed bedacht en had één geval niet voorzien, en dat geval was een echte klant die je een beoordeling wil laten achterlaten. Een onzichtbare controle is zo goed als zijn slechtste geval, en dat geval mag nooit een legitieme klant zijn.
Wat het oplevert
Drie dingen, en het derde is de reden om ermee te beginnen.
Een bezoeker die geen Nederlands leest, kan nu lezen wat eerdere gasten vonden. Dat is de directe winst, en bij een verblijf of een dienst waar vertrouwen doorslaggevend is, is dat het overtuigendste stuk tekst op je pagina.
Zoekmachines krijgen in elke taal echte inhoud in plaats van een blok tekst dat in die taal niets betekent.
En je kunt uitleggen wat je hebt gedaan. Een vertaalde beoordeling met bronvermelding en het origineel binnen bereik is te verantwoorden tegenover een lezer, een gast en een toezichthouder. Een vertaalde beoordeling zonder die twee dingen is dat niet, ook niet als de vertaling perfect is.
Lees ook
Staan jouw beoordelingen in één taal terwijl je klanten uit vier landen komen? Plan een
. Het is meestal een kwestie van een ronde en een paar regels discipline.
Bert